Skip to main content

எனது மியூஸியத்தின் தொடுவுடல்

இந்திர வெளிச்சம்


1




யாரையும் வெறுக்காமல் ஒரு தர்மம் கையிலெடுக்கப்படல்
வேண்டும்
அதனால் எல்லோரும் வெறுப்பார்கள்
நீ யார் என்பார்கள்
சைத்தான் என்பார்கள்
பின்னரும்
தர்மம்
கைவிடப்படல் ஆகாது
வெறுத்தல் தகாது
இகழ்வோனை ஒதுக்குதல் தகாது
எப்போதும் தர்மம் கைக்கொண்டிருக்கும்
கரம்
ஈஸ்வரப் பட்டத்திற்குரியது
2
தேடிய வழியில் நடந்து செல்கிறான் ஒருவன்
வந்து சேர்கிறார்கள்
வழி கேட்கிறார்கள்
விடைபெறுகிறார்கள்
இந்திரப்பாதையில் நடந்து செல்கிறான் தனியன்
தனித்து நடப்பவனுக்கே
இந்திரப்பாதையின்
வெளிச்சம்

###


 வாழாத வீடு கசக்கும்

வாழாத ஊர் கசக்கும்
கெட்ட ஊர் நரகம்
தப்பிச் சென்ற இடம் சொர்க்கம்
சொர்க்கத்தில்
மழை பார்க்கலாம்
மழைக்கு நம்மைப் பார்க்கலாம்
சொர்க்கத்தின் குடிநீருக்கு
அவ்வளவு ருசி
ஒரு அடிக்கு அந்தப்பக்கம் அது
ஒரு அடிக்கு இந்தப்பக்கம் இது
அடியெடுத்து வைப்பதுதான்
கடினம்

###

சிற்றெறும்புக்கு
எல்லாமே பண்டம்
விஷத்தேள் கொடுக்கு பண்டம்
சிலந்திவலை பண்டம்
ஜீவநீர் பண்டம்
பண்டமிலாத ஒன்றில
சிற்றெறும்பின்
நாவுக்கே
கொடுந்தேள்
ஒன்றிற்கிரை
கொடும்பாம்பு ஒன்றிற்கிரை
கொடும்பாபி
பெண்டிற்கிரை
பாபத்தின் புனுகு
பொன்னாபரணம்
பொன்னாபரணம் காண
மடச்சி
அதிர்கிறாள்
அதிர்வுற்ற நாவு
சிற்றெறும்பாகும்
பாபம் தீர்ந்தால்
நாவு அடங்கும்

###

நானுன் தோளின் மேலே போட்டிருக்கும்
கை அவ்வாறே இருக்கிறது
நீ முகம்
திரும்பி
எதிர்க்கத்
தொடங்கியதும்
நீ
ஏன்
எதிர்க்கிறாய்
என்பது
தெரிந்து
விடுகிறது
என்றாலும் தோளிலிருக்கும்
கையை நான் விலகுவதில்லை
அது அவ்வாறேயிருக்கிறது
நீ மீண்டும்
வந்து
அதனுள்
பொருந்திக் கொள்கிற வரையில்
வா வந்து பொருந்திப் பார்
நீ ஏன் எதிர்த்தாய் என்பது
இப்போது உனக்கு
மிக நன்றாக
விளங்கிவிடும்

###

எல்லோருக்கும் நல்லவன்
என்னிடம் நன்றாகவே நடப்பதில்லை
ஊருக்கே பொல்லாதவன்
எனக்கு
ஒரு பொல்லாப்பும்
கொடுப்பதில்லை

###

எனது உடலுக்குள் தான்
நானிருந்தேனா
என்றே
விளங்கவில்லை
உடலே சமாதியாக இருந்த போதில்
சமாதியின் கதவைத் திறந்து
மெல்ல மெல்ல
கைநீட்டிப்
வெளியே பார்க்கிறது
வானம்
மூடுவதற்குத்தான்
அநேக சட்டைகள்
தேவையாக இருக்கின்றன
திறந்து வெளியேற
எத்தனை எத்தனை
புரவிகள்
அருவிகள்

###

நானிதனை முதலில் ஒரு நண்பகல்
என்றே நினைத்தேன்
அது என்னை ஏதோவொரு இடத்தில்
பால்யத்தில் கொண்டிறக்கி
கைவிரித்து நின்றது
என் பால்யமே நீ என்ன நண்பகலாகவா
இருந்தாய் ? என்று கேட்டேன்
அது ஒரு இரவில் கொண்டு இறக்கியது
கசப்புடன் குண்டு பல்புகள்
மயக்கமூட்டும்
ஓட்டுவீட்டின்
இரவு அது
கழிவறை வாசம் , வீச்சம்
பருவத்தின் உதிரக்கறை
மாமிகளின் அக்காக்களின்
உரைப்பெருக்கு
நெளியத் தொடங்கிற்று
எனது ம்யூஸியத்தின்
தொடுவுடல்

###

சுற்றிச் சுற்றி
தெருவைச் சுற்றி
ஊரைச் சுற்றி
நாட்டைச் சுற்றி
எனது காலை நானே சுற்றி
வந்தடைந்து
எனது கொட்டாலை திறந்து
விளக்கேற்றி
அமர்ந்தேன்
கொட்டாலையின் குறுக்கு விட்டத்தில்
ஒற்றைக் காகம்
அகாலத்தில் நின்று கூவுகிறது
அகாலம் என்ற சொல் அகாலத்தைத் தான்
சுட்டுகிறது எனில்
அகாலம்தான்
எவ்வளவு விரிந்து கிளைவிட்டு
சுடருகிறது
சிறுவிளக்கொளியில்
நண்பகலை வாரி விழுங்கும்
அளவிற்கு
அகாலத்தில் அமர்ந்தழைக்கும்
காகத்தின் பெயர்
காகமாகவும்
இருக்கலாம்
அல்லதிந்த நண்பகலெனவும் அதனைக்
கருதலாம்
அது கரையாது அமர்ந்திருந்தால்
அறிந்திருக்காது இந்த ஒற்றைச் சுடர்
அகாலத்தை ஒரு போதும்

###


Comments

Popular posts from this blog

அய்யா வைகுண்டர் இதிகாசம் 1

முகப்பு 1 சிறு வயதில் கோடை விடுமுறை காலங்களில் சாமிதோப்பில் கொண்டு விடுவார்கள்.எங்கள் ஊரில் இருந்து கடற்கரை வழியாக சிற்றன்னை மாமா ஒருவர் என்னை மிதிவண்டியில் ஏற்றிக் கொள்வார்.மிதிவண்டியின் முன்புறம் தங்கையோ தம்பியோ அமர்ந்திருப்பார்கள். மதிய உணவிற்குப் பிறகாக எங்களை அழைத்துக் கிளம்புவார் மாமா.சாமிதோப்பிற்கு மணக்குடி வழி செல்லும் பாதையே அவர் தேர்வு செய்வது.அதுவே பாதுகாப்பானது என்று அவர் கருதினார்.பறக்கை வழியாகச் சென்று வடக்குத் தாமரைக்குளம் மார்க்கமாக வயல்வழியே இப்போது செல்லுகிற பாதை ,அப்போது இல்லை.வயல்வழியே ஒரு ஒடுங்கிய கோடு போன்ற ஒல்லியான பாதை உண்டு. அது பழையாற்றில் சென்று முட்டும்.சேறும் சகதியும் நிறைந்து பூச்சிகளின் அரவம் நிறைந்த பாதை அது.பெரும்பாலும் பூச்சிகளின் ரீங்காரம் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கும்.கடப்பவர்கள் பயமுட்டும் கதைகளைப் பேசிய வண்ணம் கடப்பார்கள். குழந்தைகளை பாதுகாப்பாக அழைத்துச் செல்வதற்கு உகந்த வழியாகவே மணக்குடி பாதையை அவர் தேர்வு செய்வது.பெரியவர்களும் அந்த பாதையில் செல்லுமாறே அறிவுரை சொல்லி அனுப்பி வைப்பார்கள்.மணக்குடி செல்வது வரையில் கடற்கரை வழியே தொடர் மணற்குன்றுகள் உண்டு

அய்யா வைகுண்டர் இதிகாசம் 2

அவதாரத்தை நெருங்குதல் குன்றின் மேல் ஒவ்வொரு படியாக ஏறிச் செல்லுதலுக்கு நிகரானது அது.அவதாரத்தை நோக்கிய பிரயாணம் இல்லாமல் அது சாத்தியமில்லை .தெரிந்தோ தெரியாமலோ நமது ஒவ்வொரு செயலிலும் அங்கு நோக்கித் திரும்பி இருக்க வேண்டும்.படைத்தலின் ரகசியம் காண அங்கு நோக்கி நம் கண்கள் திரும்பி இருக்க வேண்டியிருக்கிறது.எப்படியெனில் தெருவில் குழந்தையை விளையாட விட்டிருக்கும் தாய்,பல வேறுபட்ட வேலைகளை செய்து கொண்டிருந்தாலும் அதன் பேரில் ஒரு கண்ணாக இருக்கிறாளே அப்படி.சிலருக்கு கண்ணாகவும் இருக்கத் தெரியாது,ஆனால் குழந்தையை தெருவில் இறக்கி விட்டிருப்பார்கள் . கோயில் வாசலில் நிற்கிறோம்,பரம்பொருளுக்கும் நமக்குமிடையில் உள்ள தூரமும் இடைவெளியும் நமக்கு முன்பாக தெளிவாக இருக்கிறது.நாம் வேறாகவும் அது வேறாகவும் இருக்கிறோம்.அது வேறாக இருக்கிறது .நாம் வேறாக இருக்கிறோம்.உண்மையில் பரம்பொருளும் நாமும் வேறு வேறு இல்லையே...பரம்பொருளில் என்னவெல்லாம் இருக்கின்றதோ அத்தனையும் நம்மிடமும் இருக்கிறது.இல்லாதது எதுவொன்றும் இல்லை.சிவ சிவ நான் ஆனோம் என்கிறார் வைகுண்டர்.அப்படியானால் இந்த வேற்றுமை எங்கிருந்து தோன்றுகிறது.நான் ஒவ்வொரு முறையு

அய்யா வைகுண்டர் இதிகாசம் முன்னொட்டு 3

அய்யா வைகுண்டர் இதிகாசம் முன்னொட்டு 3 தெய்வங்கள் நமக்குள் மிகவும் நுட்பமான இடத்தில் இருக்கின்றன.நாம் எப்போது என்ன நினைப்போம் என்பதை அவை அறிந்து கொள்ளுகின்றன.சிண ுங்கினால் அவை சென்றுவிடும்.ஓங்கி மிதித்து அதிர்ந்தால் விலகும்.பிறர் ஒடுங்கச் சத்தமிட்டால் ஒடுங்கும் இடம் அது.பத்து ஆண்டுகள் கழித்து இவன் நம்மை வைவான், என்றால் பத்து வருடங்களுக்கு முன்பே அவை நம்மில் விலகத் தொடங்கும்..அதற்காக எதையும் செய்யாமலோ கொள்ளாமலோ இருப்பதில்லை.வழக்கம் போல எல்லாம் நடக்கும்.நடக்க வேண்டியவை அத்தனையும் நடக்கும்.அது விரோதிப்பதில்லை.வஞ்சிப்பதில்லை.அது நமக்குள்ளும் .ஒவ்வொருவருக்குள்ளும்,என்னுடைய தெய்வம் எனக்குள்ளிருப்பதைப் போல உன்னுடைய தெய்வம் உனக்குள்ளிருக்கிறது.அவரவர்தான் ஏதேனும் துணையோடு எப்படியேனும் கண்டுபிடித்துக் கொள்ளவேண்டும்.அதனை தெய்வங்கள் என எடுத்துக் கொண்டாலும் சரிதான்,தெய்வம் என்று எடுத்துக் கொண்டாலும் சரிதான்.எந்த பெயர் சொல்லி அழைத்தாலும் சரிதான்.ஒன்றென்று கொண்டால் ஒருமைக்கு எளிமை.பலது எனும் போது பழக்கக் கடினம்.பலதென்று கொண்டு பழக்கத் தெரிந்திருந்தால் அதிலும் பாதகம் ஏதுமில்லை.குரு என்றாலும் திரு என்றா