Skip to main content

இந்த வெற்றி மிகவும் முக்கியமான வெற்றி ஒன்றும் அல்ல

 இந்த வெற்றி மிகவும் முக்கியமான வெற்றி ஒன்றும் அல்ல



இந்த வெற்றி மிகவும் முக்கியமான வெற்றி ஒன்றும் அல்ல
பத்தாண்டு காலத்திற்குப் பிறகு ,சிலபல வீட்டுப்பாடங்கள்,கூலி யுக்திகள் வழியே இந்த சிறிய வெற்றியை தி.மு.க அடைந்திருக்கிறது.இது உண்மையாகவே உயிர் போராட்டம் அவர்களுக்கு.
மாறிவரும் அரசியல் சூழ்நிலைகளுக்கு நடுவே அமைந்திருக்கும் இந்த வெற்றி மிக மிக தற்காலிகமானது.ஏற்கனவே அவர்களுக்கான இந்த இடத்தைப் பிடிப்பதற்கே இந்த தேர்தலில் பெரும் முக்கு முக்கியிருக்கிறார்கள்.இந்த வெற்றி பலரும் எதிர்பார்த்த வெற்றியும் கூடத்தான்.இருபது தொகுதிகள் குறைவாக வந்திருப்பார்களேயானால் எதிர்தரப்பினர் வகுத்த இடத்தில் இந்த வெற்றி அமைந்திருக்கும்
பா.ஜ.க,கமல் ,சீமான் ஆகியோர் வந்திருக்கும் அளவிற்குக் கூட இந்த தேர்தலில் தி.மு.க அடைந்திருப்பது முக்கியமானது அல்ல.கேரளத்தில் கம்யூனிஸ்ட்கள் அடந்திருப்பது வெற்றி,பூரணமான வெற்றி.சந்தேகமே இல்லை.மக்கள் அவர்களை முழுமையாக நம்புகிறார்கள் என்பதையே முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.தமிழ் நாட்டில் தி.மு.க அடைந்த வெற்றியை தற்கொலையை தடுத்தாட்கொண்ட வெற்றி என்று வேண்டுமானால் சொல்லிக் கொள்ளலாம்.மேற்கு வங்கத்தில் மம்தா அடைந்ததைக் காட்டிலும் அங்கே பா.ஜ.க இவ்வளவு இடங்கள் வந்திருப்பதுதான் வெற்றி.ஏகதேஸம் அங்கே கம்யூனிஸ்ட்கள் இருந்த இடத்தை நோக்கி பா.ஜ.க அடியெடுத்து வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.
ஸ்டாலின் கடந்த ஒருவார காலமாகவே முதலமைச்சாராக நடிக்கத் தொடங்கியிருந்தார்.பிரசாந்த் கிஷோர் சொல்லிக் கொடுத்த நடிப்புகள், கிஷோர் விரைவாக விட்டுவிலகும்
அளவிற்கே ஸ்டாலினுக்கு பயன்பட்டிருக்கின்றன.அதுவொரு தொழில் முறை ஏமாற்று வேலை என்பதே எனது எண்ணம்.கடந்த ஒரு வாரத்தில் சுயமாகவே ஸ்டாலின் முதலமைச்சராக நடித்துப் பார்த்தார்.
ஒருவேளை தோற்க நேர்ந்துவிட்டால் இவர் என்ன நிலைமைக்கு உள்ளாவார் ? என கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.வெற்றிக்கு முன்னரே வெற்றியை நடிப்பவர்கள் ,தோல்வியில் பலத்த பாடத்தைப் பயில்வதுண்டு.என்றாலும் அந்த சுய நடிப்பு அவருக்கு இனியுள்ள ஐந்தாண்டுகளைக் கடக்க கைகொடுக்கும்.அண்ணாமலையாரை மகள் கிரிவலம் சுற்றி வந்தது கைவிடவில்லை.பிரசாந்த் கிஷோரின் உபயோகத்தைக் காட்டிலும் இதுவே வீரியமானது என்பது எனது எண்ணம்.
எப்படியிருந்தாலும் அவரை கவனித்துக் கொள்ள குடும்பத்திலேயே பலபேர் இருக்கிறார்கள்.இந்த நடிப்பு வரவில்லை என்பதே பலருக்கும் கவலையாக இருந்தது.குற்றச்சாட்டாகவும் இருந்தது.ஏகதேஸம் அவர் இதுவரை வாழ்ந்தது இருபத்திமூன்றாம் புலிக்கேசி தளபதியாவே.இப்போது பிறிதொன்று கைவந்துவிட்டது.முதலமைச்சர் நாற்காலியே தனக்கு இல்லை போலும் என்றிருந்தவர் அவர்.அந்த இழுக்ககன்றது.மற்றபடி அவர் கைவிடும்,தவறும் இடங்களை உடனுக்குடன் இட்டு நிரப்ப ,உதவ நிறைய பேர் இருக்கிறார்கள்.மருமகன் சபரியே சிறந்த திறமைசாலி என்றுதான் சொல்கிறார்கள்.ஸ்டாலின் மகனுக்கு அடித்திருப்பது உண்மையாகவே கேரளா பம்பர் லாட்டிரிதான்.அதில் ஒரு சந்தேகமும் இல்லை.
தமிழ் நாட்டு மக்கள் திரைப்படங்களில் ஒரு இடைவேளை விட்டு பிஸ்கட்,பன்,தேனீர் எல்லாம் சாப்பிட்டு வருவது போல ,இந்த தேர்தலில் ஒரு இடைவேளையை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.மகா புத்திசாலிகள் அல்லவா அவர்கள் ? யாரால் அறியக் கூடும் தமிழர்களின் மனோதர்மங்களை ? ரூபங்களை ? சேஷ்ட்டைகளை ?
நிலத் தரகர்கள்,மணல் மாபியாக்கள் மதியமே வெடிவெடிக்கத் தொடங்கிவிட்டார்கள்.சத்தத்தை நானும் காதால் கேட்டேன்.பத்தாண்டு பட்டினி .கொலைப்பட்டினியில் இருப்பவர்கள்.நிர்வாகம் ஒரளவேனும் நினைவைத் தரும் விதம் இருக்குமா தெரியவில்லை.பார்க்கலாம்.இருந்தாலும் இந்த கொளுத்தும் வெயிலில் விடிந்துவிட்டது எனக் கூவும் மேட் பீப்புளைத்தான் என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை.பரிதாபத்திற்குரியவர்கள் அவர்களே.
இடைவேளைக்குப் பிறகு மீதி படம் இனி ஓடும்.நன்றாக உள்ளதா இல்லையா என்று பார்த்துத்தான் சொல்ல முடியும்🤣🤘

Comments

Popular posts from this blog

அய்யா வைகுண்டர் இதிகாசம் 1

முகப்பு 1 சிறு வயதில் கோடை விடுமுறை காலங்களில் சாமிதோப்பில் கொண்டு விடுவார்கள்.எங்கள் ஊரில் இருந்து கடற்கரை வழியாக சிற்றன்னை மாமா ஒருவர் என்னை மிதிவண்டியில் ஏற்றிக் கொள்வார்.மிதிவண்டியின் முன்புறம் தங்கையோ தம்பியோ அமர்ந்திருப்பார்கள். மதிய உணவிற்குப் பிறகாக எங்களை அழைத்துக் கிளம்புவார் மாமா.சாமிதோப்பிற்கு மணக்குடி வழி செல்லும் பாதையே அவர் தேர்வு செய்வது.அதுவே பாதுகாப்பானது என்று அவர் கருதினார்.பறக்கை வழியாகச் சென்று வடக்குத் தாமரைக்குளம் மார்க்கமாக வயல்வழியே இப்போது செல்லுகிற பாதை ,அப்போது இல்லை.வயல்வழியே ஒரு ஒடுங்கிய கோடு போன்ற ஒல்லியான பாதை உண்டு. அது பழையாற்றில் சென்று முட்டும்.சேறும் சகதியும் நிறைந்து பூச்சிகளின் அரவம் நிறைந்த பாதை அது.பெரும்பாலும் பூச்சிகளின் ரீங்காரம் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கும்.கடப்பவர்கள் பயமுட்டும் கதைகளைப் பேசிய வண்ணம் கடப்பார்கள். குழந்தைகளை பாதுகாப்பாக அழைத்துச் செல்வதற்கு உகந்த வழியாகவே மணக்குடி பாதையை அவர் தேர்வு செய்வது.பெரியவர்களும் அந்த பாதையில் செல்லுமாறே அறிவுரை சொல்லி அனுப்பி வைப்பார்கள்.மணக்குடி செல்வது வரையில் கடற்கரை வழியே தொடர் மணற்குன்றுகள் உண்டு

அய்யா வைகுண்டர் இதிகாசம் 2

அவதாரத்தை நெருங்குதல் குன்றின் மேல் ஒவ்வொரு படியாக ஏறிச் செல்லுதலுக்கு நிகரானது அது.அவதாரத்தை நோக்கிய பிரயாணம் இல்லாமல் அது சாத்தியமில்லை .தெரிந்தோ தெரியாமலோ நமது ஒவ்வொரு செயலிலும் அங்கு நோக்கித் திரும்பி இருக்க வேண்டும்.படைத்தலின் ரகசியம் காண அங்கு நோக்கி நம் கண்கள் திரும்பி இருக்க வேண்டியிருக்கிறது.எப்படியெனில் தெருவில் குழந்தையை விளையாட விட்டிருக்கும் தாய்,பல வேறுபட்ட வேலைகளை செய்து கொண்டிருந்தாலும் அதன் பேரில் ஒரு கண்ணாக இருக்கிறாளே அப்படி.சிலருக்கு கண்ணாகவும் இருக்கத் தெரியாது,ஆனால் குழந்தையை தெருவில் இறக்கி விட்டிருப்பார்கள் . கோயில் வாசலில் நிற்கிறோம்,பரம்பொருளுக்கும் நமக்குமிடையில் உள்ள தூரமும் இடைவெளியும் நமக்கு முன்பாக தெளிவாக இருக்கிறது.நாம் வேறாகவும் அது வேறாகவும் இருக்கிறோம்.அது வேறாக இருக்கிறது .நாம் வேறாக இருக்கிறோம்.உண்மையில் பரம்பொருளும் நாமும் வேறு வேறு இல்லையே...பரம்பொருளில் என்னவெல்லாம் இருக்கின்றதோ அத்தனையும் நம்மிடமும் இருக்கிறது.இல்லாதது எதுவொன்றும் இல்லை.சிவ சிவ நான் ஆனோம் என்கிறார் வைகுண்டர்.அப்படியானால் இந்த வேற்றுமை எங்கிருந்து தோன்றுகிறது.நான் ஒவ்வொரு முறையு

அய்யா வைகுண்டர் இதிகாசம் முன்னொட்டு 3

அய்யா வைகுண்டர் இதிகாசம் முன்னொட்டு 3 தெய்வங்கள் நமக்குள் மிகவும் நுட்பமான இடத்தில் இருக்கின்றன.நாம் எப்போது என்ன நினைப்போம் என்பதை அவை அறிந்து கொள்ளுகின்றன.சிண ுங்கினால் அவை சென்றுவிடும்.ஓங்கி மிதித்து அதிர்ந்தால் விலகும்.பிறர் ஒடுங்கச் சத்தமிட்டால் ஒடுங்கும் இடம் அது.பத்து ஆண்டுகள் கழித்து இவன் நம்மை வைவான், என்றால் பத்து வருடங்களுக்கு முன்பே அவை நம்மில் விலகத் தொடங்கும்..அதற்காக எதையும் செய்யாமலோ கொள்ளாமலோ இருப்பதில்லை.வழக்கம் போல எல்லாம் நடக்கும்.நடக்க வேண்டியவை அத்தனையும் நடக்கும்.அது விரோதிப்பதில்லை.வஞ்சிப்பதில்லை.அது நமக்குள்ளும் .ஒவ்வொருவருக்குள்ளும்,என்னுடைய தெய்வம் எனக்குள்ளிருப்பதைப் போல உன்னுடைய தெய்வம் உனக்குள்ளிருக்கிறது.அவரவர்தான் ஏதேனும் துணையோடு எப்படியேனும் கண்டுபிடித்துக் கொள்ளவேண்டும்.அதனை தெய்வங்கள் என எடுத்துக் கொண்டாலும் சரிதான்,தெய்வம் என்று எடுத்துக் கொண்டாலும் சரிதான்.எந்த பெயர் சொல்லி அழைத்தாலும் சரிதான்.ஒன்றென்று கொண்டால் ஒருமைக்கு எளிமை.பலது எனும் போது பழக்கக் கடினம்.பலதென்று கொண்டு பழக்கத் தெரிந்திருந்தால் அதிலும் பாதகம் ஏதுமில்லை.குரு என்றாலும் திரு என்றா